Mariël Bisschops

 

In het werk van Mariël Bisschops komen vergankelijkheid en schoonheid samen; afgestorven materialen krijgen in haar werk een nieuwe bestemming. Van gekleurde herfstbladeren, tot gedroogde bananenschillen, van wilgentenen tot schelpen, van zelfgemaakt vilt tot roestige spijkers.

Het proces van vergankelijkheid, de voortschrijdende tijd die materialen laat vervallen, wordt uitgesteld als Mariël ze oppakt en deel laat uitmaken van haar creaties.

Mariël is gepassioneerd als het gaat over dit soort materialen; het geeft vergankelijkheid een gezicht en laat zien hoe de tijd er mee speelt. Juist deze materialen hebben haar voorkeur en voor het helemaal afsterft, wil ze het op haar manier, opnieuw ‘ordenen’. Ze brengt er opnieuw structuur in aan. Binnen een

door haar gekozen kader bedwingt ze de chaos van verval en schept ze nieuwe vormen. De gedachte dat oud, afgedankt materiaal de basis kan vormen van een nieuw kunstwerk, het ‘cradle to cradle’principe, is het centrale thema.

“Ik wil mensen laten verrassen en prikkelen. Ik wil ze laten kijken met andere ogen en inzicht geven in een problematiek die van iedereen is, doormiddel van kunstwerken die met onconventionele beeldmaterialen zijn gemaakt”.

www.marielbisschops.nl